Terug in Nederland

Oef, deze blog had natuurlijk vorige week al lang geschreven moeten worden. Maar ja, terug in Nederland zijn andere dingen ook heel leuk, bijvoorbeeld de Gay Pride of gewoon bier drinken met vrienden.

We waren gebleven in Split. Na een paar mooie dagen, 30 graden +, en hele leuke avonden werd het op vrijdagochtend weer tijd om door te reizen naar Zagreb. Na het afscheid van Tessa, waarmee ik in een appartement in Split zat, had ik om half 9 ’s ochtends de trein naar Zagreb. Waarbij je in het begin mooi langs de kust rijdt, met prachtig uitzicht over de zee en de eilanden van Kroatië, rijd deze trein in ongeveer 6 uur omhoog de binnenlanden van Kroatië door. Met in het begin dorre vlaktes van de warmte, geleidelijk overgaand in ruwer bergachtig terrein. Met mooie bossen, diepe ravijnen en prachtige vergezichten.

Met natuurlijk ongeveer een half uur vertraging arriveerden we in Zagreb, eerst op zoek naar het hostel. Bleek wat uit het centrum te zijn, 20 minuutjes lopen, maar genoeg trams die de klok rond rijden. Het hostel was prima, leuke bar, aardig personeel en een lekker ‘gratis’ ontbijt (zat natuurlijk bij de prijs in). Zagreb zelf vond ik klein, maar wel gezellig. Ondanks dat de stad half uitgestorven was, op enkele verdwaalde toeristen na, heb je leuke kroegen en restaurants, mooie bezienswaardigheden en op zich wel een chill sfeertje. Toch blijven Kroaten een beetje raar, twee uur doen over één kop koffie, zo gierig zijn wij als Nederlanders zelf niet.

Toen kwam de zondag, de dag dat ik terug zou gaan. Of naja, naar München om daar te overnachten en dan op maandag de reis naar Ede af te maken. Dat betekende dat ik in anderhalve dag meer dan 1100 kilometer zou afleggen met verschillende treinen. Van Zagreb naar Villach, waar ik een overstaptijd had van welgeteld 7 minuten, Villach -> München begon ik rustig want hier ga je door het prachtige Slovenië en Oostenrijk. Zeker één van de mooiste trajecten die ik heb afgelegd. Langs de bergwanden op, uitkijkend over de dorpjes in het dal. Het meest spectaculaire was eigenlijk zelfs dat het buiten niet heel mooi weer was, hierdoor zag je de regen aan de overkant van de berg in witte wolken neerdalen. Prachtig!

Na een vertraging van ongeveer drie kwartier (gelukkig pas bij de tweede trein), kwam ik om ongeveer 22:30 aan in München, gelukkig lag het hostel op 200 meter van het station. Na snel iets bij de McDonalds gehaald te hebben (de enige keer McDonalds op mijn reis!) ingecheckt en nog twee biertjes gedronken in de hostelbar. Aangezien ik de volgende ochtend om 10:00 alweer in de trein moest zitten ging ik maar naar bed. Met wederom een gratis ontbijt achter de kiezen stapte ik in de trein richting Frankfurt, alwaar ik over moest stappen op de ICE richting Amsterdam Centraal. En uiteindelijk na 8 uur in de trein op maandag stond ik om 18:02 op station Ede-Wageningen. Waar mijn vader mij stond op te wachten. Na iets meer dan drie weken betekende dat het einde van mijn reis.

Maar wat een reis, ik heb zoveel leuke, nieuwe mensen ontmoet. Zoveel leuke, nieuwe dingen gedaan en gezien, ik ben een paar keer goed dronken geweest en heb hele mooie feestjes meegemaakt. Heel veel lekkers gegeten en bovenal een hele goede tijd gehad.

Iedereen die ik nu tegenkom vraagt eigenlijk direct: “is het niet saai, alleen reizen?”. Mijn volmondig antwoord is: Nee. Alleen reizen is het meest epische en gave wat je kan. De complete vrijheid die je hebt werkt zo bevrijdend. Je leert vanzelf andere mensen kennen en je gaat echt wel op zoek om mensen te ontmoeten. Uit elke ontmoeting neem je iets mee en leer je weer iets over jezelf. Mijn moeder vroeg mij of ik ik het nog een keer zou doen, en zeker zou ik het nog een keer doen. Ik raad iedereen aan om zelf eens alleen te gaan reizen, al is het een weekend of een kleine week. Ga naar een onbekende stad, doe mee met een Free Walking Tour of een Pub Crawl, ontmoet mensen in een hostel en leer mensen kennen.

Vind ik het jammer dat ik terug ben? Ergens wel, ergens niet. Thuis zijn is altijd fijn, en met heel veel rare dingen in andere landen waardeer je Nederland weer des te meer. Ook gewoon iemand kunnen aanspreken zonder moeite te doen is heel fijn. Wil ik weer op vakantie? Zeker wel.

Dit was mijn laatste blog over mijn vakantie. Iemand een goed idee wat ik nu met deze website moet gaan doen?

Ps. Foto’s ben ik aan het bewerken en zullen uiterlijk dit weekend online komen. Ik beloof het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *