Terug in Nederland

Oef, deze blog had natuurlijk vorige week al lang geschreven moeten worden. Maar ja, terug in Nederland zijn andere dingen ook heel leuk, bijvoorbeeld de Gay Pride of gewoon bier drinken met vrienden.

We waren gebleven in Split. Na een paar mooie dagen, 30 graden +, en hele leuke avonden werd het op vrijdagochtend weer tijd om door te reizen naar Zagreb. Na het afscheid van Tessa, waarmee ik in een appartement in Split zat, had ik om half 9 ’s ochtends de trein naar Zagreb. Waarbij je in het begin mooi langs de kust rijdt, met prachtig uitzicht over de zee en de eilanden van Kroatië, rijd deze trein in ongeveer 6 uur omhoog de binnenlanden van Kroatië door. Met in het begin dorre vlaktes van de warmte, geleidelijk overgaand in ruwer bergachtig terrein. Met mooie bossen, diepe ravijnen en prachtige vergezichten.

Met natuurlijk ongeveer een half uur vertraging arriveerden we in Zagreb, eerst op zoek naar het hostel. Bleek wat uit het centrum te zijn, 20 minuutjes lopen, maar genoeg trams die de klok rond rijden. Het hostel was prima, leuke bar, aardig personeel en een lekker ‘gratis’ ontbijt (zat natuurlijk bij de prijs in). Zagreb zelf vond ik klein, maar wel gezellig. Ondanks dat de stad half uitgestorven was, op enkele verdwaalde toeristen na, heb je leuke kroegen en restaurants, mooie bezienswaardigheden en op zich wel een chill sfeertje. Toch blijven Kroaten een beetje raar, twee uur doen over één kop koffie, zo gierig zijn wij als Nederlanders zelf niet.

Toen kwam de zondag, de dag dat ik terug zou gaan. Of naja, naar München om daar te overnachten en dan op maandag de reis naar Ede af te maken. Dat betekende dat ik in anderhalve dag meer dan 1100 kilometer zou afleggen met verschillende treinen. Van Zagreb naar Villach, waar ik een overstaptijd had van welgeteld 7 minuten, Villach -> München begon ik rustig want hier ga je door het prachtige Slovenië en Oostenrijk. Zeker één van de mooiste trajecten die ik heb afgelegd. Langs de bergwanden op, uitkijkend over de dorpjes in het dal. Het meest spectaculaire was eigenlijk zelfs dat het buiten niet heel mooi weer was, hierdoor zag je de regen aan de overkant van de berg in witte wolken neerdalen. Prachtig!

Na een vertraging van ongeveer drie kwartier (gelukkig pas bij de tweede trein), kwam ik om ongeveer 22:30 aan in München, gelukkig lag het hostel op 200 meter van het station. Na snel iets bij de McDonalds gehaald te hebben (de enige keer McDonalds op mijn reis!) ingecheckt en nog twee biertjes gedronken in de hostelbar. Aangezien ik de volgende ochtend om 10:00 alweer in de trein moest zitten ging ik maar naar bed. Met wederom een gratis ontbijt achter de kiezen stapte ik in de trein richting Frankfurt, alwaar ik over moest stappen op de ICE richting Amsterdam Centraal. En uiteindelijk na 8 uur in de trein op maandag stond ik om 18:02 op station Ede-Wageningen. Waar mijn vader mij stond op te wachten. Na iets meer dan drie weken betekende dat het einde van mijn reis.

Maar wat een reis, ik heb zoveel leuke, nieuwe mensen ontmoet. Zoveel leuke, nieuwe dingen gedaan en gezien, ik ben een paar keer goed dronken geweest en heb hele mooie feestjes meegemaakt. Heel veel lekkers gegeten en bovenal een hele goede tijd gehad.

Iedereen die ik nu tegenkom vraagt eigenlijk direct: “is het niet saai, alleen reizen?”. Mijn volmondig antwoord is: Nee. Alleen reizen is het meest epische en gave wat je kan. De complete vrijheid die je hebt werkt zo bevrijdend. Je leert vanzelf andere mensen kennen en je gaat echt wel op zoek om mensen te ontmoeten. Uit elke ontmoeting neem je iets mee en leer je weer iets over jezelf. Mijn moeder vroeg mij of ik ik het nog een keer zou doen, en zeker zou ik het nog een keer doen. Ik raad iedereen aan om zelf eens alleen te gaan reizen, al is het een weekend of een kleine week. Ga naar een onbekende stad, doe mee met een Free Walking Tour of een Pub Crawl, ontmoet mensen in een hostel en leer mensen kennen.

Vind ik het jammer dat ik terug ben? Ergens wel, ergens niet. Thuis zijn is altijd fijn, en met heel veel rare dingen in andere landen waardeer je Nederland weer des te meer. Ook gewoon iemand kunnen aanspreken zonder moeite te doen is heel fijn. Wil ik weer op vakantie? Zeker wel.

Dit was mijn laatste blog over mijn vakantie. Iemand een goed idee wat ik nu met deze website moet gaan doen?

Ps. Foto’s ben ik aan het bewerken en zullen uiterlijk dit weekend online komen. Ik beloof het!

Budapest, Split!

Na slechts twee korte dagjes Praag werd het alweer tijd om door te reizen voor de volgende stad, namelijk: Budapest. Ook al was ik er twee jaar geleden nog geweest wilde ik er graag nog een keer heen. Na de treinreis, welke snel voorbij ging kwam ik aan in het hostel. Wat een verschil met het vorige hostel. Minder schoon, minder goede bedden en bovenal een echt party-hostel.

Dan zijn er twee dingen diende kan doen: meedoen of sikkeneurig in een hoekje gaan zitten. Aangezien meedoen leuker is heb ik veel feestjes meegemaakt in Budapest. Natuurlijk Szimpla en Instant, maar ik ben ook op een kroegentocht geweest om de minder bekende barren, maar net zulke leuke, te bezoeken. Door de alcohol, de moeheid waarmee ik aan het strijden was en de vele gezellige mensen heb ik eigenlijk niet echt veel toeristische dingen gedaan, zoals het kasteel bezoeken of een free walking tour doen.

Dus Budapest ik kom zeker nog een keer terug, maar dan met iets minder feesten en iets meer cultuur. Tijdens mijn verblijf in Budapest merkte ik al dat ik moe was, en niet moe omdat je de dag van te voren iets te diep in het glaasje hebt gekeken moe, maar gewoon echt moe. In plaats van de volgende stad te bezoeken besloot ik dus om samen met Tessa, een Nederlandse meisje die ik heb leren kennen in Krakau, nu een paar daagjes in het prachtige, met stranden bezaaide, warme Split te gaan zitten. In plaats van door te reizen naar Boekarest.

Zodoende gooi ik voor de tweede keer deze reis mijn planning om, zeker omdat de reis naar Split, door een uitverkochte nachttrein vanuit Budapest, mij twee reisdagen heeft gekost. Om dat goed te maken zit ik in Split van maandag tot vrijdag. Met als enige doel bruin te worden (wat nog niet zo goed lukt) en te relaxen (wat wel goed lukt).

Vrijdagochtend om half 9 pak ik de trein terug naar Zagreb om daar het weekend door te komen. Daarna vertrek ik nog verder naar boven, waarschijnlijk naar München. Uiteindelijk zal ik over iets meer dan een week alweer in Nederland zijn. Time vlies when you’re having fun.

Van regenachtig Krakau, naar zonnig Praag

Na drie volle dagen Krakau heb ik op zondagavond de nachttrein gepakt naar Praag. Vertrek om 21:43 in de avond, aankomst omstreek 7 uur (10 minuutjes vertraging). Nachttreinen zijn raar, zeker als er middenin de nacht er een boze Tsjechische grenswacht om je paspoort vraagt, terwijl je net lekker ligt te slapen. Maar ik heb het overleefd en enigszins vroeg was ik dus in Praag.

Maar eerst Krakau. Ondanks het slechte weer, veel regen, is Krakau een erg bijzondere stad. Heel veel historie, heel veel bars en bovenal heel veel Vodka. Op vrijdag overdag heb ik de oude stad ontdekt, met zijn Wawel Kasteel, de Lakenhal en vele, vele kerken. Daarna liep ik door naar Kazimierz, de oude joodse wijk. Hoewel de gebouwen in Krakau allemaal oud zijn, zijn de kroegen en restaurants allemaal redelijk modern. Na een paar biertjes ben ik lekker gaan slapen.

Zaterdag besloot ik de oversteek te maken van de rivier en naar Schindlers Fabriek te gaan. Je weet wel van die film van Schindlers List. Wat een indrukwekkende tentoonstelling. Het gaat een klein deel over Schindler, maar voor een groot deel over hoe ‘het normale leven’ ging gedurende de tweede wereldoorlog. Heel mooi, heel veel info. ’s Avonds deed ik met mijn kamergenootjes mee aan de Krakow Pubcrawl, veel weet ik er niet meer van. Maar het was wel gezellig.

En toen begon het lange wachten op zondag, het was zulk slecht weer dat naar buiten gaan echt een slecht idee was. Dus na een bak koffie gedronken op de markt heb ik met een kamergenootje gechilld in het hostel, want hij ging ook naar Praag met de nachttrein. Na nog een echte Poolse schnitzel gegeten te hebben met een Nederlands meisje was het tijd om in de trein te stappen. Haar ga ik waarschijnlijk weer tegenkomen in Budapest.

En vanochtend kwam ik dan aan in Praag. Met direct 20 graden en een zonnetje. Eindelijk de zon! Eerst mijn spullen gedropt in het hostel, ondanks dat mijn backpack niet heel zwaar is, is het wel chill als je hem niet de hele dag hoeft mee te sjouwen. Uiteindelijk om acht uur s ochtends de oude binnenstad van Praag in. Heerlijk rustig, en het blijft een mooie stad, met mooie doorkijkjes, prachtige gebouwen en natuurlijk langen bruggen over de Moldau.

Zoals een goede toerist betaamt heb ik eerst de hele stad afgelopen, toen de heuvel van het kasteel beklommen. Doorgelopen terug naar de Moldau, de tram gepakt naar de beginpunt van hun Funicolare (kabelspoorweg) die naar hun eigen eifeltorentje rijd. Toen besloten dat de rij te lang was dus naar boven gelopen. Boven genoten van een koud drankje en een hotdog. En toen wel met de Funicolare weer naar beneden en met de tram richting het hostel om in te checken, te douche en even bij te slapen.

De wandeling was zo’n 15 km, en met 22.300 stappen is mijn telefoon helemaal trots op mij (mijn telefoon houdt mijn stappen bij). Maar wat staat er voor de rest op het programma nu ik alle toeristische dingen al gedaan heb? Vooral heel veel chillen in de zon. En uiteindelijk blijf ik maar in Praag tot woensdag, want dan vervolgt mijn Reis zich naar Budapest. In plaats van naar Boekarest heb ik bedacht dat ik naar Split ga, een paar dagen chillen aan zee is namelijk ook heel fijn. Maar wat ik nou echt ga doen, nog geen idee.

Helaas heeft mijn toolie om foto’s van mijn camera naar mijn iPad het opgegeven, dus die foto’s houden jullie tegoed. Tot die tijd klik hier voor mijn instagram.

 

10 keer in totaal gecontroleerd
1 nachttrein
Oneindig bier en Vodka in Krakau
2 nieuwe blaren erbij
Eerste keer de was in een hostel

Berlijn wat ben je mooi

Terwijl ik nu in de bus, ja een IC Bus van Deutsche Bagn richt Krakau, regent het buiten best wel hard. En dat idd eigenlijk al niet de eerste keer dat het regent (en veel regent) op mijn vakantie. Bij aankomst natuurlijk in Kopenhagen en woensdag in Bewrlijn begon ook met een goede onweersbui.

De oplettende lezer heeft al kunnen lezen dat ik onderweg naar Krakau ben, in plaats van Warschau. Na tips van vrienden en mede interrailers heb ik besloten dus naar Krakau te gaan ipv Warschau. Dat is het grote voordeel van een interrail: het maakt niet uit. Ondanks dat de pas ‘rail’ in de naam heeft zit ik een drukke bus. Maar wel met gratis WiFi, een uitgebreid ‘entertainmentsysteem’ met films, series en muziek.

Waarom heb ik het enkel over de reis? Ik heb in Berlijn gewoon heel weinig gedaan. Op maandag kwam ik aan rond 19:00 en heb ik eigenlijk enkel nog een rondje gelopen, een biertje gedronken in het hostel en ben ik gaan slapen. De dinsdag ben ik vanaf mijn hostel richting het Reichstag en Hauptbahnhof gewandeld, mijn hostel lag in Mitte net achter het Museuminsel zo het was ideaal. Het zonnetje scheen en ik heb wat foto’s gemaakt. ’s Middags besloot ik aan het badeschiff te gaan liggen. Uiteindelijk lekker gegeten met een jongen die toevallig ook uit Enschede kwam, met hem bij de Reichstag een lichtshow gekeken over de geschiedenis van Duitsland en daarna nog wat biertjes gedronken.

De volgende dag was ik iets brakker dan gepland, maar het stond toch hard te onweren en te regenen dat ik maar lekker in bed ben blijven liggen. Uiteindelijk ben ik wat verder weggegaan richting de Citadel van Spandau. Een oud, goed bewaard Renaissance fort aan de rand van Berlijn. Heerlijk rustig in een groene omgeving en na 175 treden omhoog sta je op de toren met een prachtig uitzicht richting Berlijn en omstreken. Totaal anders dan Fernsehturm maar minstens net zo gaaf.

Met een interessante tentoonstelling over herdenkingstekens in Berlijn, en een iets minder interessante tentoonstelling over de geschiedenis van Spandau heb ik ook de culturele punten weer gescoord in Berlijn. Na een currywurst mit pommes besloot ik maar weer lekker een paar biertjes te drinken. Het was gezellig ;-).

Toch blijft Berlijn een stad waar ik nog steeds een beetje verliefd op ben. Het is er druk, maar ook weer niet te druk ofzo, veel leuke en gezellig mensen en bovenal niet te duur. Berlijn ich liebe dich. En vast tot snel.
Funfacts:

  • Zeven keer gecontroleerd in totaal
  • Totaal vijf verschillende treinen gehad
  • Ontelbaar keer overgestapt van Metro naar Tram naar S-Bahn
  • Voor de tweede keer mijn shampoo vergeten in de douche, maar de douche zat de kamer vast, dus het was weer geen probleem.
  • 6 gratis Skyr-yoghturtjes ontvangen op Hauptbahnhof (waarom? Geen idee)
  • 8 koppen koffie gedronken in Berlijn
  • 2 blaren op mijn rechtervoet gelopen, 1 op mijn linker
  • Veel halve liters bier gedronken

Ps. Ik heb dan wel gratis WiFi, maar dat werd niet heel blij toen ik probeerde foto’s up te loaden. Die houden jullie nog te goed!

Eerste weekend: Kopenhagen

Vrijdagochtend, iets voor half 10 zat ik dan in de eerste trein. De boemel van Enschede naar Münster. Alwaar ik over moest stappen richting Hamburg, tot zover ging het voorspoedig. Toen kwam ik aan op Hamburg, waar bleek dat de trein naar Kopenhagen dertig minuten vertraging had, dertig werden er veertig, veertig werden er vijftig en uiteindelijk een uur later dan gepland vertrokken we dan toch eindelijk.

De trein van Hamburg naar Kopenhagen moet een stuk water oversteken, dat kan op verschillende manier, maar ze hebben de meest geniale gekozen; namelijk de trein gewoon een boot oprijden. Superslim en bizar gaaf eigenlijk. Drie kwartier later kwam ik aan in het Koninkrijk Denemarken. En na nog een half uur stil gestaan te hebben vanwege een uitgebreide paspoortcontrole, waarbij de controleur het interessanter vond uit welk land ik kwam dan of ik het wel echt was kwam ik met een goed uur vertraging aan in Kopenhagen.

Natgeregend en eindelijk iets gegeten liep ik door de stad en besloot ik naar een kroeg te gaan. Wat uiteindelijk een goed idee bleek te zijn. Leuke mensen en nog een ander leuk feestje volgde. De ochtend erop was wat lastig opstaan. Uiteindelijk na flink wat water en een goede kop koffie toch naar buiten gewandeld.

Kopenhagen is mooi, grote, klassieke gebouwen en bovenal koninklijk. Bijna alles wat in de stad staat heeft iets te maken met het koninklijk huis van Denemarken. In de ochtend liep ik in mijn eentje de stad door, en min of meer bij toeval betekende dat ik al heel veel ‘toeristische’ attracties gezien had voordat ik ’s middags mee zou lopen met een free walking tour. Nyhavn (wat een grote toeristenval is eigenlijk), Christiansborg, Rosenborg, Amalienborg en natuurlijk Tivoli.

Waar ik ’s ochtends en aan het begin van de middag dus voornamelijk foto’s heb gemaakt (toerist!) hoorde ik ’s middags pas de uitleg van wat het allemaal was, hoe vaak er dingen in de fik vliegen in Kopenhagen (spoiler alert: vaak), wie Absalon is, waarom ze de prins-gemaal een beetje haten (Frans, hij is Frans), dat ze juist weer enorm van de koningin houden (ze heeft Lord of the Rings vertaald en is een kettingroker) en dat er op een bank biljet van Denemarken geen Vikingsschild maar een riemgesp staat. Jens, de Belgische import-Deen bedankt! Na de Tour ben ik doorgelopen naar de Foodmarket, hipster+++, en naar Christiana, waar je geen wiet hoeft te kopen om high te worden.

Hoewel het begin van Christiana totaal niets meer met hippies te maken heeft, is het, zodra je verder loopt echt nog een gave enclave met jammende vaders, dronken opa’s en bovenal een hele chillen vibe. Loop dus altijd even door. Ik liep niet alleen, ik liep gezellig met een meisje uit Wales, nadat we afscheid hadden genomen (zij vertrok de volgende dag naar Amsterdam) wandelde ik terug naar het Hostel. Alwaar ik met wat jongens heb zitten kaarten en uiteindelijk weer zijn wezen stappen. Eerst in een queer kroeg waar een 90’s party was, maar waar voornamelijk alleen lesbiennes waren en toen weer terug naar de kroeg waar we de vorige avond ook eindigden.

Vanochtend namen mijn Italiaanse kamergenoten afscheid (om half negen, terwijl ik brak was als een garnaal) en bleef ik nog tot 11 liggen. Op zoek naar ontbijt, een rondje lopen, zulke zere voeten hebben dat je niet meer verder kan en uiteindelijk dus maar een beetje in het hostel gechilld. Terwijl ik dit zit te typen ben ik ondertussen met een half oog de EK finale aan het kijken, juichend voor Frankrijk want ik zit met Fransen (naja er valt tot nog toe niet veel te juichen), met een biertje naast me. Oftewel het eerste weekend is klaar, op naar bed en morgen de trein in richting Berlijn.

Ps. Ik heb meer foto’s, maar duurde heel lang om op mijn iPad te krijgen, dus ik gok dat ik die morgen online gooi.

Pps. Klik op de foto’s dan worden zo groter.

Funfacts:

1 keer mijn shampoo vergeten mee te nemen uit de douche (maar hij stond er nog)
3 keer gecontroleerd tijdens mijn reis
Op zaterdag 42205 stappen gelopen volgens mij telefoon, wat neerkomt op 28,65 km (en nog steeds vind mijn telefoon dat ik actiever moet zijn)
2 keer hamburgers gegeten
6 koppen koffie gedronken
Oneindig bier gedronken

Op reis!

Jaah daar is die dan weer, mijn blog. Maar nu dan eindelijk met een echt doel. Namelijk: het verslaan van mijn Interrail reis door (Oost-)Europa. Vanaf vrijdag ga ik ongeveer 30 dagen lang door Europa heen reizen. Beginnend vanaf Enschede vertrek om ongeveer 09:28 met de trein naar Kopenhagen. Vanaf dan is het feest aan, de leeuw los oftewel dan ben ik in mijn eentje op vakantie!

Ironisch genoeg staat in het plaatje: “Niet instappen”. Op zich klopt dat ook, want ik ga natuurlijk pas vrijdag weg. Dan ben ik ongeveer 30 dagen weg, heb ik 10 reisdagen om te gebruiken, ga ik naar 9 Europese steden, slaap ik in evenzoveel hostels en bovenal hoop ik enorm veel kilometers te maken in de trein, maar nog meer plezier te beleven.

Voordat ik vrijdag weg kan moet ik nog wat dingen doen. Ik heb nog enkele kledingstukken nodig, zoals een zwembroek en een korte broek. Daarnaast heb ik nog allerhande andere spullen nodig zoals oordoppen zodat ik door snurkende hostelgenootjes heen kan slapen, snoepjes om de reis door te komen en vast nog 10 dingen die ik nu vergeten ben. Daarnaast word het nu echt tijd dat ik mijn tas in ga pakken. Shirtjes, handdoeken, onderbroeken, alles moet mee. Maar gelukkig heb ik een tas die groot genoeg is.

Ik hoop dat jullie veel plezier gaan beleven aan het lezen en bekijken van deze blog (ook al staat er nu nog niet zo heel veel op). Tot die tijd kunnen jullie deze wachtmuziekjes luisteren die Gerard Ekdom heeft verzameld.